...เพื่อน...

posted on 21 Jun 2011 23:56 by wejk95

วันนี้ขออนุญาตเลิกเวิ่นเว้อเกี่ยวกับหัวใจสักเอนทรีหนึ่ง เพราะช่วงเดือนหนึ่งที่ผ่านมานี้ มีเรื่องมากมายเกิดขึ้นที่ทำให้เราสับสนกับความหมายของคำว่า “เพื่อน” ของ “ใครหลายๆ คน”

มันอาจจะไม่ใช่เรื่องที่เกี่ยวกับเราโดยตรง (จริงๆ กับคนๆ นี้ เราก็มีเรื่องบางเรื่องด้วย แต่ขอเก็บไว้เป็นเอนทรีหน้าละกัน)

เพื่อนเราสองคน ขอเรียกละกันนะว่า เอ และ บี

เราไม่รู้ว่าสองคนนี้เค้าเริ่มระหองระแหงมาตั้งแต่เมื่อไร แต่ช่วงที่ทำให้เรารู้สึกถึง ”สิ่งประหลาดๆ” ของความสัมพันธ์ของสองคนนี้ก็คือช่วงที่ เราบังเอิญเข้าไปอยู่ในชีวิตของบี

เพราะไปทริปด้วยกัน แล้วอาจารย์เป็นคนจัดห้อง เรากับบีเลยได้นอนห้องเดียวกัน แล้วเอก็ถูกดันไปนอนอีกห้องหนึ่ง เราไม่แน่ใจว่าสาเหตุของเรื่องทั้งหมดนั้นมันเริ่มจากไหน แต่มันน่าจะเริ่มจากที่ว่า เอขอมานอนห้องเดียวกับเรา แล้วบีไม่อยาก เพราะอยากนอนสบายๆ

ตั้งแต่ตอนนั้นต้องเรียกว่าทริปนั้นแทบจะเป็นช่วง “กรอย” เลยทีเดียว เราไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น กับเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่มันกลับทำให้ “เพื่อน” สองคนไม่คุยกันได้ขนาดนั้นเชียวหรอ??

แม้หลังจากนั้นสองคนนั้นจะคืนดีกันได้ แต่ก็ยังคงระหองระแหงกันตลอดมา ทั้งสองยังคงทะเลาะกันตลอดเวลา จริงๆจะเรียกว่าทะเลาะก็ไม่ได้ เพราะมักจะเป็นเอที่ทำท่าไม่พอใจ แล้วบีก็จะทำหน้าเซ็งประมาณว่า “อีกแล้วหรอ” และทุกครั้งที่เกิดเรื่อง (ที่เรามองว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่) เช่น มาสายไม่กี่นาที หรือว่า ใส่ชุดนักศึกษามาแล้วไม่บอกกัน ก็ทำให้เกิดเรื่องระหองระแหงกันทุกครั้ง

จากเหตุการณ์ของสองคนนี้ทำให้เราชักสับสนกับความหมายของคำว่า “เพื่อน” ตกลงในหัวใจของทั้งสองคน คำว่า “เพื่อน” มันมีความหมายว่ายังไง??

สำหรับเอแล้ว เพื่อน คือ คนที่ต้อง “เอาใจ” กันทุกเรื่องอย่างนั้นหรอ หรือว่า เพื่อน คือคนที่ต้องคอยรองรับอารมณ์ตลอดเวลา (และหลายครั้งที่เรามองเห็นว่าเอพยายามกดบีเสมอ ซึ่งเราก็ไม่แน่ใจว่า นี่คือความหมายของคำว่าเพื่อนจริงๆ หรอ)

แล้วสำหรับบีแล้ว เพื่อน คือคนที่คอย “เอาใจใส่กันทุกเวลา” เพื่อนคือคนที่ “เข้าใจกันและกัน” อย่างนั้นใช่มั้ย??

แล้วคนสองคนที่มีนิยามคำว่า “เพื่อน” ในใจตัวเองต่างกันคนละขั้วแบบนี้ มาอยู่กันได้ยังไง??  มันอาจจะอยู่กันได้ แต่มันก็คงเกิดเรื่องระหองระแหงกันแบบนี้ตลอดเวลา

สำหรับเราแล้ว เพื่อน คือคนที่พร้อมจะยิ้มไปกับเราเมื่อเราสุข และพร้อมจะอยู่เคียงข้างยามที่เราไม่สบายใจ ไม่จำเป็นต้องร้องไห้ร่วมกับเราวันที่เราเศร้า เพียงแค่นั่งข้างๆ และเข้าใจว่าเรา “ต้องการ” อะไรก็พอ หรือบางที เราว่า “รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ” ของเพื่อนก็เพียงพอแล้วสำหรับกำลังใจ

แต่ทำไมเราถึงรู้สึกว่า เพื่อน ในความหมายของใครหลายคน กลับเป็น “สิ่งที่คอยรองรับอารมณ์” หรือเป็นสิ่งที่ต้องตามใจกันเสมอ ถ้าทำอะไรไม่พอใจก็โกรธซะ อย่างนั้นหรอ??

เพื่อนกัน มันต้องหันหน้าเข้าหากัน มีอะไรก็ต้องคุยกันดีๆ บอกกันตรงๆ ไม่ใช่หรอ??

แล้วเพื่อน “ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยน” อะไรเลย เพียงแค่ลดอารมณ์ในใจ คุยกันดีๆ แล้วค่อยๆ ยอมรับใน “ความเป็นตัวเองของเพื่อน” ก็พอแล้ว เมื่อรู้ว่าอะไรไม่ดีก็เลิกทำซะ

แต่ถ้าต่างฝ่ายต่างไม่หันหน้าเข้าหากัน ฝ่ายหนึ่งก็เอาแต่งอน (กับเรื่องเล็กๆ) อีกฝ่ายก็เซ็งจนเอาแต่วิ่งหนี เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่า “เพื่อน” สองคนนี้เรื่องราวจะจบลงยังไง

อยากจะรู้เหมือนกันนะว่า “ความหมายของคำว่าเพื่อน” ในใจของคนอื่นๆ เป็นยังไง จะเหมือนกันบ้างหรือเปล่า หรือว่าจะแตกต่างกันไป??  แต่ว่ายังไงก็คงไม่เหมือนกันอยู่แล้ว ในเมื่อ “ใจ” ต่าง “ใจ”

แล้วในเมื่อ คนจะ “ใจ” ก็คงไม่มีทางที่จะเข้ากันได้ร้อยเปอร์เซ็นอยู่แล้ว เราว่าเพื่อนที่จะเข้ากันได้ คงเป็นเพื่อนที่ “จูน” ความหมายของเพื่อนในใจตัวเองให้ “เข้ากันได้” มากกว่า

 

(อาจจะหาว่าอคติหรือว่าอะไร แต่เรารู้สึกว่าหลายครั้งที่ เอ ก็งี่เง่าเกินไปจริงๆ แต่บี ก็เอาแต่หนี แต่เราก็ว่าว่าไม่ได้ เพราะถ้าเราเป็นบี เราก็คงเซ็งและ “หน่าย” กับนิสัยของคนๆ นี้ มากเหมือนกัน เพราะขนาดเราแค่เข้าไปอยู่ใกล้เค้าไม่นาน เรายัง “เซ็ง” มากเลยทีเดียว)

 

[เพลง เพื่อนไม่ทิ้งกัน]

ไม่เคยฟังหรอกนะ แต่อ่านเนื้อแล้วชอบ ขอเอามาใส่ละกัน

เราเคยเกลียดกัน เมื่อตอนเราเป็นนักเรียน และยังเคยมีเรื่องกันไว้
เราเคยโกรธกัน เมื่อเจอกันในชั้นเรียน ไม่เคยยอมฟังผู้ใด
ไม่เคยยอมให้กัน ชอบทะเลาะ มีเรื่องกันทุกที
จะเป็นไงก็ช่างมัน แต่จะให้ยอมแพ้เป็นไม่มี
พอเราเติบโต กลับเปลี่ยนแปลงความคิดเดิม และเราลืมที่ทำกันไว้
ทำความเข้าใจ ไม่ให้ใครมาซ้ำเติม จูงมือพากันก้าวไป
หนัใจเราช่วยกัน หากปัญหามีอยู่เราไม่กลัว
หากว่าเราจะช่วยกัน ไม่มีวันความหวังจะมืดมัว
* เพื่อนไม่เคย ไม่เคยทิ้งกัน ไม่ว่าความฝัน นั้นจะไกลสักเท่าไร
ถ้าหกล้มซมซานเมื่อใด เพื่อนจะปลอบใจ ไม่มีคนที่จะรู้ใจ
ไม่มีใครรักและตามใจเหมือนเพื่อนเก่า
จะทำไงตามใจแต่เรา...เพื่อนเรารักจริง
จะมีกี่คน ที่จะเคยมีเพื่อนดี และให้เราทำตามความฝัน
จะมีกี่คน ที่เต็มใจจะร่วมทาง และเข้าใจในความสำคัญ
ยิ่งทียิ่งผูกพัน เพื่อนเท่านั้นจะอยู่กันเรื่อยไป
เพื่อนเป็นไงก็เป็นกัน กอดคอกันเอาไว้จนวันตาย
( * )จะทำไงตามใจแต่เรา...เพื่อนเราเข้าใจ

หวังว่าความสัมพันธ์ของ "เพือน" หลายๆ คนที่กำลังระหองระแหงจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมโดยไว เพราะเรารู้สึกว่า เพื่อนกัน ให้ตายยังไง "ก็ตัดกันไม่ขาดหรอก"


Comment

Comment:

Tweet