ไม่ใช่ชื่อเพลง ฮ่าๆๆๆ แต่มีความรู้สึกแบบนี้ก็คงเป็นเพราะว่าเมื่อวานเข้าไปอ่านบอร์ดเด็กดีเล่นๆ ตามภาษาคนว่างๆ (แต่หลังจากนี้ก็คงจะไม่ว่าง) เจอกระทู้ที่เขียนเกี่ยวกับสถานะในเฟซบุคมากมาย (มากจริงๆ) พออ่านแล้วหลายอันที่ต้องบอกเลยว่ามันโดนใจจริงๆ โดนผสมกับความจุกในใจที่ไม่รู้จะพูดยังไง

                ความรู้สึกในใจที่ได้อ่านก็คงพูดได้แค่ว่า ณ จุดนั้น คิดออกแต่ภาพของใครบางคน ใครบางคนที่ไม่ได้เจอหน้ามาสักระยะหนึ่งแล้ว เพราะต่างคนก็ต่างยุ่ง และเราก็ไม่กล้าพอที่จะเสาะหาเค้าในคณะ จึงปล่อยให้ความคิดถึงและความอยากเจอเกาะกินหัวใจไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ จนสุดท้ายก็เกิดความชิน และคิดว่าไม่เจอกันคงไม่เป็นไร

                แต่เพียงเพราะเมื่อวานเข้าไปอ่านในกระทู้หลายๆ อัน เลยเกิดความรู้สึกจุกในใจขึ้นมาโดยที่พูดไม่ออก เพราะหลายอันที่มันตรงกับใจจริงๆ ตรงจนไม่รู้จะพูดยังไง และก็ไม่เคยรู้เลยว่าคำเหล่านี้มันกระแทกความรู้สึกในใจได้มากขนาดไหน จนกระทั่งมาเจอมัน

 

                                บ่อยครั้ง...การหลอกตัวเองก็ทําให้เรามีความสุขมากกว่าได้รู้"ความจริง"

                                ความรักที่ไม่สมหวังก็เปรียบเสมือน คนสองคนกำลังดึงหนังยางไว้ คนปล่อยไม่เจ็บ แต่คนที่เจ็บคือ คนที่ ... ไม่ยอมปล่อย

                                แค่รอยยิ้มเล็กๆที่มุมปากแบบไม่ตั้งใจ .. อาจทำให้ใครบางคนคิดมากไปหลายวัน

                                โลกของเราก็เหมือนนาฬิกา เธอเป็นเข็มสั้น ฉันเป็นเข็มยาว เดินเร็วเพื่อตามหาเธอ ฉันเดินเจอเธอบ้าง... แต่คงไม่มีวันได้เดินเคียงข้างกัน

                                คำคมที่ "บาดใจ" ส่วนใหญ่จะออกมาจาก หัวใจที่ "บาดเจ็บ"

                                เคยไหม ฝืนยิ้ม ให้อีกคนสบายใจ .. ทั้งที่ข้างใน "โคตรชา"

                                โกหกคนอื่น..."บาป” โกหกตัวเอง..."เจ็บ"

                                "น้ำตา" อาจไม่ใช่ "คำตอบ" .. แต่ที่ต้อง "ร้อง" เพื่อให้ได้ "คำถาม" ?? ..

                                ถึง "ร้องไห้" มันไม่ได้ช่วยอะไรก็ตาม .. แต่ก็รอ "คนบางคน" มาถาม "ว่าเป็นอะไร" ???

                                ที่เห็น "ยิ้มได้"ไม่ใช่ไม่เจ็บ ที่จริง "อักเสบ"แต่เก็บอาการ

                                ความเจ็บ" ไม่ใช่เรื่องน่าขำ .. แต่ คนที่ชอบ "หลอกตัวเอง" เป็นประจำ อาจจะทำเป็นขำๆ .. ทั้งๆที่มันยัง "เจ็บ"

                                “ ความรัก" คือ พฤติกรรมไม่ใช่ความรู้สึก ที่บางคนได้แต่ "นึก", แต่ไม่ "ทำ"

                                "มีใจให้เธอ" ไปแล้วตอนนี้รอ "ให้เธอมีใจ" ''ตัดใจจากเธอ'' ไปเเล้วเหลืออีกอย่างที่ต้องทำคือ''ตัดเธอจากใจ'' 

 

                จริงๆที่เอามาลงนี้ก็ไม่ใช่อะไร แค่อยากแชร์ให้หลายๆ คนได้อ่านแค่นั้นเอง เพราะบางที ความรู้สึกบางอย่างเราก็ไม่เคยเข้าใจมันเลย จนกระทั่งมาเจออะไรที่สะกิดมันขึ้นมา เหมือนความรู้สึกเมื่อวานนี้ ที่เราไม่เคยรู้เลยว่า  ในใจกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ทันทีที่เจอกระทู้เหล่านี้ เพียงแค่อ่านมัน ก็รู้สึกเจ็บไปทั้งใจ และทำให้รู้ว่า ความรู้สึกจริงๆในใจ...คืออะไร

 

ปล เจออีกสองคำพูดที่อยากให้แกได้อ่านไว้นะเจมส์ เค้าไม่รู้ว่าเรื่องราวของแกตอนนี้มันลงเอยอยู่ที่ตอนไหน แต่อยากให้แกได้อ่านไว้ เผื่อเรื่องราวทั้งหมดยังไม่เคลียร์ อ่านไว้เผื่อจะทำให้ใจสบายขึ้น เพราะทันทีที่เราเห็นสองคนพูดนี้ คนแรกที่เราคิดถึงก็คือแก

                                บางที "การจากกัน" ก็ทำให้เรารู้ว่า.... "การเจอกัน" มันมีค่ามากแค่ไหน

                                สิ่งที่ทำให้คนที่ "รักกัน" ให้อภัยกันได้ดีที่สุดก็คือ นึกถึงวันแรกๆที่เริ่ม "คบกัน"

 

รักแกเสมอ <3

Comment

Comment:

Tweet